En nog meer Legozakjes

Ook hier thuis hebben we Lego en een klein broertje. Omdat de verjaarsdagcadeautjes voor gaan, was grote zus nu aan de beurt. Zij kreeg meteen twee zakjes. Eentje voor haar Lego auto bouwset en haar Lego speedboot.

De zakjes zijn gemaakt volgens de beschrijving van By Miekk (het zonnebrilzakje), maar ik heb andere formaten gebruikt.

Deze opbergmethode is beter dan twee doosjes, al kan grote zus daar nog steeds moeilijk afscheid van nemen. Kinderen vinden dingen weggooien echt heel erg moeilijk.

Iedereen een liefdevol 2012!

Lego bewaarzakje

Kleine stukjes Lego. Met klein broertje dat lekker rondstapt is dat niet altijd handig. Daarom maakte ik bij een Lego verjaardagscadeautje ook een leuk zakje, zodat de Legostukjes daar makkelijk in opgeborgen kunnen worden.

Op de voorkant heb ik een auto gemaakt, omdat je dat van de Legostukjes kunt maken. Dan is het misschien makkelijker om de juiste Lego terug te vinden.

Lekker zitten

Klein broertje groeit snel, heel snel. Niet alleen in de lengte, maar ook in de breedte. In zijn kinderstoel zit nu nog een zacht kussentje waar mijn moeder - toen nog voor grote zus - een paarse hoes omheen had gemaakt. Het duurt echter niet lang meer en dan is dit kussentje te klein. In verband met het zacht zitten en het knoeien leek het mij wel handig om een minder dik kussentje te maken van een stuk tafelzeil dat ik nog heb liggen. Eerder heb ik hiervan een grote en kleine placemat gemaakt en deze worden nog steeds zeer frequent gebruikt.

Met het tafelzeil, stuk stof (waarvan de hoes wordt gemaakt die over de leuning geschoven kan worden, zodat het goed blijft zitten), fyberfill (hij moet natuurlijk nog wel lekker zacht zitten) en zwarte biaisband (voor het dichten van de keernaad en het maken van het touwtje om het stoelkussentje aan de onderkant vast te zetten) ben ik aan de slag gegaan en ik vind dat het resultaat er mag zijn. De volgende keer zou ik alleen misschien een dubbele laag fyberfill gebruiken. Dit zit iets zachter.

We hebben het kussentje al getest, maar het geeft hem momenteel nog iets teveel ruimte in zijn kinderstoel. Ik verwacht nog een paar maandjes en dan past het hem prima. Erg grappig aangezien mijn dochter gewoon altijd het oude kussentje heeft gebruikt.

Veel stukjes stof maken ... een slabbetje

Ik heb in mijn kast op onze slaapkamer een grote plastic zak staan met heel veel stukjes stof. Allemaal restjes die hopelijk nog een keer goed van pas komen. Ik had al een paar leuke voorbeelden gezien wat je er allemaal mee kunt maken. Aangezien er weer wat baby's op het punt stonden om geboren te worden, leek het mij leuk om een slabbetje van restjes stof te maken.

Een slabbetje dat door klein broertje in gebruik is, diende als voorbeeld. Ik heb allemaal stukjes stof bij elkaar gezocht en deze (een beetje) willekeurig aan elkaar genaaid (wat heerlijk zo'n lockmachine). In de lengte heb ik de lapjes stof nog doorgestikt. Ik was bang dat als ik nog meer zou gaan doorstikken het resultaat er niet mooier op zou worden. Vervolgens het lapje stof op maat van het slabbetje geknipt en er een zelfde formaat stuk flanel stof aan genaaid (uiteraard met de verkeerde kanten op elkaar). De bovenkant heb ik opengelaten en door dit gat werd gekeerd. Een zelf gemaakt biaislintje werd aan de hals vastgenaaid. Dit vond ik nog het lastigste gedeelte, omdat het stof steeds makkelijk verschoof. Uiteindelijk na twee keer loshalen is het toch gelukt!

Inmiddels is dit slabbetje cadeau gedaan aan een super lief baby meisje. Het zal nog wel even in de kast blijven liggen, totdat ze groot genoeg is voor haar eerste hapjes!

Rondjes haken

Iemand was mij voor en maakte een sjaal volgens dit patroon. Zij gaf nog de tip om 'gewoon' rondjes te haken. Helaas kan ik nergens meer terugvinden wie dit was. Haar tip heb ik gevolgd en dit is het resultaat.

Naast dat ik rond heb gehaakt heb ik tot slot aan de bovenkant ook nog een paar rondjes extra gehaakt, zodat hij aan de bovenkant iets mooier aansluit. Is nog warmer. Deze rondjes heb ik wel met een steeds kleinere haaknaald gehaakt. En bij de laatste twee rondjes heb ik ipv twee losse één losse tussen de vier stokjes gehaakt, zodat hij nog iets smaller wordt.

De wol die ik heb gebruikt is wederom van de Zeeman (soft). Ik kom zo de winter wel door.

En ik heb wel gemerkt dat het erg moeilijk is om jezelf op de foto te zetten. Zeker met dit sombere winterweer.

Heel veel zakjes

Nee, het is niet de zak van Sinterklaas. Mijn schoonouders hebben een hele grote volkstuin en ze wilden graag zakjes hebben om zaden en bonen in te bewaren. Op de stoffenmarkt heb ik een meter kaasdoek gekocht. Mijn proefexemplaren waren zo goed als goedgekeurd en dus ben ik met de rest van mijn meter aan de slag gegaan. Het lijkt erop dat er niet over is nagedacht, maar schijn bedriegt. De naden zitten aan de buitenkant, zodat daar geen zaden tussen gaan zitten. En alles is afgewerkt met de lockmachine. Er is geen naaimachine aan te pas gekomen.

Een heerlijk nuttig resultaat van twee uurtjes knippen, plakken en locken (kan toch niet altijd gezegd worden).

Warme handen

In de winter heb ik altijd last van koude handen en vingers. Zelfs als ik met de auto ga dan krijg ik toch witte vingers (je moet toch krabben hè en het stuur is ook niet echt warm). Mijn volgende project zou dus worden: vingerloze handschoenen. Ik had bij de Zeeman een leuk boekje gekocht voor een euro met brei- en haakpatronen voor arm- en beenwarmers.

In dat boekje stond ook het haakpatroon van bovenstaande handschoenen. Ik moest even wennen aan de manier waarop het omschreven stond in het boekje, maar met het haakschema voorin het boekje kwam het helemaal goed.

Ik heb het tweede gedeelte van het patroontje aangepast, zodat het iets speelser wordt. Ook zijn ze niet zo lang geworden. De halve stokjes zijn vervangen door vier stokjes en vier lossen. De wol die ik gebruikt hebt komt ook van de Zeeman en is heerlijk warm. Het is de grijze super soft wol. Ze zijn gehaakt met haaknaald vier.

Voor eventjes de laatste keer

Ik wilde het toch nog een keertje proberen, iets maken voor grote zus. Ditmaal een naaisel. Ik had hier een heel leuk patroontje gevonden van een kort vestje. Zelf ben ik niet zo van de (nep)bontjes, dus daarom koos ik voor fleece. Grote zus mocht zelf een leuk kleurtje zachte fleece op de stoffenmarkt uitzoeken. Het werd uiteindelijk de donker blauwe (want blauw is haar favoriete kleur). Van deze rok had ik nog een klein stukje overgehouden en dat heb ik voor de andere/binnenkant gebruikt. Als lintje heb ik satijnlint gebruikt. Ik weet het, lekker lui :)

Zelf ben ik helemaal tevreden met het resultaat. Het ziet er meisjesachtig uit, maar toch ook lekker stoer. En grote zus. Ach ja, ze vindt het wel mooi. Toch is het dragen ervan nog een brug te ver. Het volgende project wordt dus iets voor mijzelf!

Zelfs beer kan nu de winter aan

Want ook hij heeft nu een warme poncho. Deze is niet gehaakt met katoen, maar met restjes grijze en rode acryl. En in plaats van drie stokjes heb ik moesjes gehaakt met steeds drie lossen als tussenruimte.

Grote zus wilde meteen samen met beer poseren. Maar of ze ook samen de poncho aantrekken... 

De beer is trouwens van Kika. Bij het kopen van deze beer steun je meteen het goede doel. De beer heeft grote zus bij haar geboorte gekregen en is eigenlijk al vanaf het begin haar favoriet. Door het vele wassen is hij niet meer heerlijk zacht, maar nog steeds gaat hij overal mee naartoe. 

Bij mijn vorige berichtje had ik niet vermeld waar ik het patroontje vandaan had. Ik kon de blog en dus het patroontje niet terugvinden. Maar het patroontje komt dus van hier. Het is een heel simpel patroontje en leuk om de te haken.